X
تبلیغات
دل‌نوازها - آلبوم بهترین های افشین (زمستون)، افشین مقدم

دل‌نوازها

به هر پرده رازی بود دل‌نواز - که آن‌را ندانند جز اهل راز

آلبوم بهترین های افشین (زمستون)، افشین مقدم

آلبوم «بهترین های افشین» که با نام «زمستون» نیز شناخته می شود مجموعه ای است شامل ۱۰ ترانه محبوب «افشین مقدم» که توسط انتشارات «Caltex Records» و در سال ۱۹۸۸ منتشر شده است. ترانه های این آلبوم در سالهای اولیه ۱۳۵۰ ضبط شده است.

وقتی «سعید دبیری»، ترانه ‌سرایی که برای «کورش یغمایی» و «علیرضا افتخاری» هم ترانه ‌هایی گفته از روزهایی تعریف می‌کند که «افشین مقدم» در تراس رستورانی حوالی «شمیران» آواز می‌خوانده و «سعید دبیری» اتفاقی سری به آنجا زده و «افشین مقدم» میز او را حساب می‌کند و دوستی‌ شان با هم شروع می‌شود باید از شانس گفت! در خلال همین رفاقت، ترانه ماندگار «زمستون» توسط «سعید دبیری» گفته می‌شود و «قصه خوب آلبوم‌ هایی دوست‌ داشتنی» شروع می‌شود. بله، گاهی باید از شانس گفت.

زمستون گُل کرد
«استودیو بل»، اولین جایی بود که آهنگ‌ های ماندگار «افشین مقدم» را ضبط کرد. آن هم آهنگ‌ هایی با سازهای اصل و نه «کیبورد» و «کامپیوتر». البته بضاعت موسیقی دهه پنجاه، این اصیل بودن را می‌طلبید. آهنگ‌ های «افشین مقدم» با «ویولن»، «ویولن آلتو»، «ترومپت»، «ساكسوفون»، «پیانو»، «گیتار»، «فلوت»، «جاز »(درامز) و «قانون» اجرا شده بودند كه همگی در استودیو حاضر بودند و هیچ صدایی هم بعداً میكس نشده بود. یعنی آهنگ‌های «افشین مقدم» به صورت کامل زنده ضبط شده بودند و برای ضبط هر کدام از آنها، نوازندگان و خواننده و آهنگساز حضور داشتند. شاید به همین دلیل بود که با ورود آلبوم «زمستون» به بازار موسیقی، «افشین مقدم» به یک باره گل کرد و آنقدر طرفدار پیدا کرد که برای کلید زدن آلبوم بعدی، بلافاصله انگیزه پیدا کند. این آلبوم ۱۸ آهنگ داشت و چیزی ‌در مایه‌ های «پاپ» بود که با «راک» قاطی شده باشد.

سیمای مردی بر دیوار
خیلی از طرفدارهای دو آتشه «افشین مقدم» نمی‌ دانستند که خواننده محبوبی که با اسم کوچک «افشین» می‌ شناختند، همان «حسین آهنیان مقدم» است. پسری که مهر ۱۳۲۴ به دنیا آمده بود و در همان دوران کودکی، شاگرد استاد «عطا‌الله خرم» بود. شاگردی که البته خوب توانست درس پس بدهد و خیلی زود توی دل همه خودش را جا کرد. بیشترین تصویری که از «افشین» در ذهن جوان‌ های سه دهه پیش و امروزه ما جا خوش کرده، تصویری از اوست که دست به کمر ایستاده و زل زده به لنز دوربین. بدون هیچ حالتی و ساعت مچی درشتش هم ساعت ۸:۴۵ را نشان می‌دهد. همان عکسی که بلافاصله بعد از گرفتن مجوز آلبوم ‌هایش در سال ۱۳۸۲ از «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»، پوستر شد و در کنار پوستر دیگر خواننده‌ ها در فروشگاه‌ های محصولات فرهنگی به در و دیوار کوبیده شد.

نوستالژی به میزان لازم
مثل اینکه آن سال‌ ها طرفداری صداهایی توی مایه‌ های «افشین مقدم» و آهنگ‌ هایی که ریتمشان نه چندان تند و نه چندان آرام باشد مُد بوده. «ترومپت‌ های» کشدار هم که روی شاخشان بود. کافی است از مامان و باباهایتان سوال بپرسید تا ببینید که چندان بی‌ راه نمی‌گوییم. «افشین مقدم» و آهنگ‌ های خوش‌ ساختش هم از این قاعده مستثنی نبود و به همین دلیل در طول سه سال خوانندگی، دو بار به عنوان «بهترین خواننده جوان سال ایران» انتخاب شد. البته «افشین مقدم»، ظاهر خوبی هم داشت و همین او را برای جوان‌ هایی که خودشان، بلوزهای تنگ با آستین‌ های بالازده می‌ پوشیدند و پاچه‌ های شلوارشان روز به روز گشادتر می‌شد، جذاب‌تر می‌کرد. حضور او در برنامه‌ های «چشمک» و «۸/۶» معروف ‌ترش کردند و تبدیل شدنش به یکی از اعضای اصلی گروه سه نفره «واریته» که خوانندگان معروف دیگری هم داشت روز به روز به شهرتش اضافه کرد. البته ماندگاری آهنگ‌ های او را نباید نادیده گرفت. قطعه‌های کاردرستی مثل «زمستون»، «جای تو خالی»، «مسافر» و «آخرین طبیب» که انصافا هم ترانه‌ های خوبی دارند و هم خوش‌ ساخت هستند و هم صدای «افشین مقدم» روی آنها خوش نشسته است. فضای کلی آهنگ‌ ها هم آنقدر به موسیقی دهه پنجاه و آنچه خوراک مامان و باباهای ما بوده، نزدیک است که حالا بعد از بیش از سه دهه، از شرمندگی حس «نوستالژیک» دربیاید. البته اگر در آلبوم‌ های «زمستون» و «آخرین طبیب» «افشین مقدم» که هر دو هم از «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»، مجوز دارند، سیری بکنید، حتما از شنیدن بعضی آهنگ ‌ها تعجب می‌کنید و دستتان می‌آید که این آهنگ‌ ها را پیش از دیگران، «افشین مقدم» خوانده بوده و بعدها بقیه آنها را بازخوانی کرده‌اند.

عمر این سفر کوتاهه کوتاهه
«حدود ساعت یک نیمه ‌شب بود که تصمیم گرفتیم به شمال برویم. مقصد ما «بیشه‌ کلا» بود. «افشین مقدم» رانندگی می‌کرد. حدود چهل کیلومتر به «آمل» مانده بود که او از یک سواری سبقت گرفت و به محض اینکه به سمت چپ جاده متمایل شد، اتوبوسی از مقابل رسید... وقتی حادثه پیش آمد، من و «افشین» به بیرون ماشین پرت شدیم و مدت‌ ها کنار جاده بودیم. قسمت چپ بدنش به کلی خرد شده بود و خون زیادی از بدنش می‌ رفت. بعد از مدتی یک شورلت به کمک ما آمد. «افشین» دیگر رمقی نداشت. او فقط به من نگاه می‌کرد. انگار می‌خواست به من حالی کند که «بهروز»، دیدی گفتم عمر این سفر کوتاهه کوتاهه؟

«بهروز برزگر»، «محمد شاه‌ نوری» و «رضا کیکاسری»، همراهان «افشین» در این سفر بودند. همان‌ هایی که وقتی در بیمارستان به هوش آمدند روایت بالا را برای مجله «جوانان امروز» تعریف کردند. «افشین مقدم» در این حادثه جان باخت، در حالی که بیش از چند روز از تولد دخترش «مینو» نمی ‌گذشت.

دوستانش برای مراسم سنگ تمام گذاشتند و قطعه‌ ای را با صدای «کیوان»، دوست صمیمی‌ اش، ساختند. «ناصر چشم ‌آذر» و «امیر خسته» هم او را در ساخت این قطعه کمک کردند و «کمپانی آپولون» آن را منتشر کرد. آهنگی که بر اساس آهنگ معروف «زمستون» و البته با تغییراتی در ملودی آن ساخته شد. در این آهنگ که به «گل‌ افشین» معروف است و می‌ توانید در انتهای آلبوم «زمستون» آن را بشنوید، از افکت راه رفتن، سوار اتومبیل شدن، حرکت، تصادف و صدای قلب استفاده شده و همین ‌ها آن را به قطعه‌ ای سوزناک تبدیل کرده است.
برگرفته از تارنمای «موسیقی ما» و جلد اثر


لینک دانلود آلبوم از مدیافایر
تمامی کاورها به صورت مخفی در درون پوشه می باشند.

+ نگاشته شد در پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388 14:44 به‌دست دل‌نواز  |